NeMe Arts Centre, Limassol, 01/10/17, 6pm

Free Entrance, limited amount of seats, reservation required (tel: 99932788)

«Visual Scores and Sound Poems – Spring Cleaning»
In the first part of the LIVE LECTURE Katalin Ladik will present a broader selection of her visual poetry pieces/collage-scores, integrated circuits (ICs) owned and displayed as art collections and sound installations by modern art museums around the world.  Some of the pictures will have Katalin’s recorded voice attached to them, others will be live performed in situ. Her presentation is meant to prove that there is no clear demarcation line between scores and performance. As Hendrik Folkerts, her documenta 14 curator put it: «The flesh becomes the score, the muscle, and the tissue—the languages through which a work is interpreted, transmitted, embodied, and then performed.»

In the second part of the event, Katalin Ladik will use one of her emblematic performance pieces called «Spring Cleaning» as a model of performances techniques showing the way how we can get rid of many unnecessary things in our closet, our house, our mind, our life. Katalin would like to show how we can use our voice, our gestures, our mimics to make a general clean up in our lives, how everything (emotion, passion, laugh and cry, sighs and sounds, facial and gestural expressions) can be put into an empty plastic bag and hanged on a clothesline. The background music is based on a song of Nina Hagen («UFO») and the music album of Tajima Tadashi (“Master of Shakuhachi”).

Total duration: 70 minutes.

Katalin Ladik is a Hungarian poet, performance artist, and actress. Born in 1942 in Novi Sad, Yugoslavia, she lives and works in Budapest, Hungary and the island Hvar, Croatia. She explores language through visual and vocal expressions, as well as movement and gestures. Her work also includes collage, photography, records, performances, mail-art and happenings in both urban and natural environments. She has published numerous volumes of poetry. Growing up in a multiethnic, multilingual and multicultural environment, her creative imagination in literature (poetry and fiction writing), in fine arts (visual works, visual scores), in sound poetry, in radio plays and in performances has been fueled by multiethnic landscape of his home town. Inspired by multi-faceted folk traditions and neo-avant-garde practices, both local and international, Ladik combined them in different ways of expression through visuals, movement, sound and writing. She often explored the subject of being both a woman and an artist in radical, challenging and provocative ways. In 2016, she received the prestigious YOKO ONO PRIZE.


«Ladik, born in Novi Sad, Serbia, in 1942, is a poet (1). However, she finds paper—poetry’s traditional medium—too static, and replaces it with her (often naked) body: sensual, individual, and political. Her controversial poetic performances (2) were accompanied by graphic scores—collages arranged in evocative images (3) that she then interpreted in situ. Her vocal compositions were constructed around the material quality of sound. Stripping language of meaning, the artist broke it down to phonemes to expose the primeval, instinctive, and mechanical aspects of language (4). Her staggering vocal range (from overtones to bass) turned each of her public appearances, whether solo or as part of music and experimental art groups (5), into a social event (6). In dynamic instability, Ladik finds freedom; in incomplete definition, potential; in active indecision, an escape from easy generalizations. She endlessly reinvents her language(s). Her work is based on constant differentiation (7)—distortion, aberration, pause—yet remains surprisingly coherent.»


«From the early 1970s, Ladik transformed “found” materials such as sewing instructions, newspaper clippings, and computer circuits into visual scores for musical performance. She “reads” these scores with every part of her voice, giving breath to the everyday references in the collages. In doing so, Ladik turns image into poetry into performance into music.
But she always returns to her first love—language. The words of her life and her poetry, the articulations of her body, and the infinitesimally complex language of her voice.»

—Hendrik Folkerts, Curator documenta 14


Palio Xydakiko, Limassol, 01/10/2017, 8:30pm

Entrance fee 5 Euro, Reservations 99932788



Στα πλαίσια του Σαρδάμ Σόλο, ο Μάριος Χατζηπροκοπίου παρουσιάζει την εισήγηση του ετερωνύμου του, Δρος Νισεφόρ Ερράντες, Pustia Ke Ololygmos: Εκλογαί από τα Απόκρυφα Τραγούδια του Ελληνικού Λαού. O Νικηφόρος Ερράντες είναι νεοελληνιστής, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του São Paulo.

Η εισήγηση παρουσιάζει τo πενταετές (2011-2016) ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του São Paulo «Το χειρόγραφο Πολίτη και η διεθνής του καπηλεία: ταυτίζοντας εικοσιτέσσερα ελληνικά δημοτικά τραγούδια με τα ανά τον κόσμο αντίγραφά τους.» Χρονολογούμενο στα τέλη του 19ου αιώνα, το χειρόγραφο Πολίτη ήλθε προ τριετίας στο φως και εμπεριέχει εικοσιτέσσερις, αποκηρυγμένες ή «απόκρυφες» «εκλογάς από τα τραγούδια του ελληνικού λαού» οι οποίες κατεγράφησαν μεν από τον Νικόλαο Πολίτη (1850-1921), αλλά δεν συμπεριελήφθησαν ποτέ στο ομώνυμο θεμελιώδες έργο του (1914). Στο σύνολό τους, τα κείμενα αυτά εγείρουν ζητήματα ποικίλων μορφών ομοερωτικής επιθυμίας, ενώ ταυτόχρονα καυτηριάζουν την αδυνατότητα για ριζοσπαστικά υποκείμενα διαφόρων ειδών να καταστούν άξια πένθους. Για τους λόγους που αναλύονται στην εισήγηση, μεταξύ των ετών 1914-2014, άτομα και κοινότητες σε διάφορες χώρες οικειοποιήθηκαν τα εν λόγω άσματα, παρουσιάζοντάς τα ως πρωτότυπα δημιουργήματά τους και αποσιωπώντας την ελληνική τους προέλευση. O στόχος του ερευνητικού προγράμματος είναι διττός: α) να ταυτίσει τα άσματα του χειρογράφου Πολίτη με ατομικά και συλλογικά λογοτεχνικά έργα της παγκοσμίου κληρονομιάς και β) να αποκαταστήσει και να δημοσιεύσει το ανακαλυφθέν χειρόγραφο ως την πρώτη ελληνική ανθολογία δημοτικών τραγουδιών queer θεματικής.

σε συνεργασία με την ποιήτρια Στέλλα Βοσκαρίδου και τον σκηνοθέτη Ανδρέα Ιακώβου

Within the context of SARDAM SOLO, Marios Chatziprokopiou presents the lecture of his heteronym, Dr Nicephor Errantes, Queering Lament: Selections from the Occult Songs of the Greek People. Dr Nicephor Errantes is a modern Greek studies scholar, post-doctoral researcher at the University of São Paulo (please add Dr’s photo here).
The lecture presents the research project of the University of São Paulo ‘The Politis Manuscript and its international plundering: identifying twenty-four Greek demotic songs with their replicas worldwide.’ Dating back to the late 19th century, the Politis Manuscript came to light three years ago and contains twenty, disavowed or ‘occult’ ‘Selections from the songs of the Greek people’ which were recorded by Nikolaos Politis (1850-1921), the patriarch of Greek Folk Studies, but have never been included in his same-titled key publication (1914). All these texts raise issues about various forms of homoerotic desire, while at the same time they decry the impossibility for different kinds of radical subjects to become worthy of mourning. For the reasons that this lecture elucidates, from 1914 to 2014, individuals and communities in different countries appropriated these songs, depicting them as original creations and silencing their Greek origins. The research project presented here aims a) to identify the Politis Manuscript folksongs with individual and collective works of the world literary heritage, b) to restore and publish the discovered manuscript as the first Greek anthology of queer demotic songs.

in cooperation with the poet Stella Voskaridou and the director Andreas Iakovou

Ο Μάριος Χατζηπροκοπίου εργάζεται στο μεταίχμιο μεταξύ ποίησης, επιτέλεσης και εθνογραφίας. Σπούδασε Ιστορία και Θέατρο στη Θεσσαλονίκη και Εικαστικές Τέχνες στο Παρίσι. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ανθρωπολογία της Επιτέλεσης (Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales de Paris) και ολοκλήρωσε τη διατριβή του στον τομέα Σπουδών Επιτέλεσης (Aberystwyth University, U.K.). Συνεργάζεται ως δραματολόγος με την ομάδα Γεωποιητική (Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Φεστιβάλ Δημητρίων κ.α.). Οι ζωντανές του παρουσιάσεις διερευνούν τη σχέση μεταξύ ποίησης, φωνής και επιτέλεσης, και έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή συνέδρια και φεστιβάλ (Βιβλιοθήκη Ιδρύματος Ωνάση, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Athens Biennale, Φεστιβάλ Δημητρίων, Oxford University, Birkbeck University of London κ.α.). Ποιήματά του έχουν εκδοθεί σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους, ενώ έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και τα γαλλικά. Μεταφράζει από τα πορτογαλικά το έργο της Κλαρίσε Λισπέκτορ. Tο πρώτο του βιβλίο ποίησης με τίτλο Τοπικοί Τροπικοί θα κυκλοφορήσει το 2018 από τις εκδόσεις Αντίποδες.

Μarios Chatziprokopiou works between poetry, performance, and ethnography. He studied History and Theatre in Thessaloniki and Visual Arts in Paris. He pursued postgraduate studies in the Anthropology of Performance (Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales de Paris), and completed his PhD in Performance Studies (Aberystwyth University, U.K.). He collaborates as a dramaturge with the theatre group Geopoetics (Athens and Epidaurus Festival, Dimitria Festival e.t.c.). His live performances explore the interrelations between poetry, voice, and performance, and they have been presented in international festivals and conferences (Onassis Foundation Library, Macedonian Museum of Contemporary Art, Athens Biennale, Dimitria Festival, Oxford University, Birkbeck University of London etc.) His poems have been published in several literary reviews and collective volumes, and they have been translated into English and French. He translates from Portuguese the works of Clarice Lispector. His first book of poetry entitled Topic Tropics will be published in 2018 by Antipodes.


Beat Attitude!
a multilingual show based on the lives and works of the forgotten female poets of the Beat Generation.

Based on the life and work of Elise Cowen, Joanne Kyger, Lenore Kandel, Diane di Prima, Denise Levertov, Ruth Weiss, Janine Pommy Vega, Hettie Jones y Joyce Johnson among others, the performers behind Beat Attitude! will offer a heterogeneous production about the life and work of the female writers of the Beat Generation, through the work of two poets and slammers (Annalisa Marí Pegrum, Saiban) and a musician (Brice Verdure).

The Beat Generation constitutes the beginning of a movement which strives to return to the oral tradition. Beat poems were meant to be read aloud: Beat poets often favored a grand, self dramatizing style that they often favoured in smoke-filled cafés and bars, as well as through improvising in true beat-style with jazz. This is why the Beat Generation still remains one of the most evident influences for slam poetry, a movement which was also born in the United States, only thirty years later.

Just like the Beats liked to offer their poems in front of an audience, slam poetry also aims to connect with the audience turning the poetic experience into an accessible art form, open for all types of audience, returning to the ancient origin of poetry, that is, its oral form.

In this multilingual performance, new texts will be created, which will try to explain the historical context and the story of the Beat Generation, focusing on the female writers and their work. The performance’s aim, therefore, is to redefine the Beat Generation and bring it back to life through music and words.

Anna Lisa Mari Pegrum was bor in Spain into an English speaking household, Annalisa is a multilingual poet and spoken word artist. She won the 2010 Mallorcan Poetry Slam Competition and came third in the 2011 Spanish Poetry Slam Championship. She cofounded Poetry Slam Mallorca in 2010 and organized successful festivals in Spain and France, where she lives since 2013. She has also dedicated the last couple of years to conceiving all sorts of poetry events, festivals and workshops, while hosting poetry slam workshops in places such as Barcelona, Mallorca, India and France. Annalisa has also conceived the first female beat poetry anthology, thus introducing to a broader audience the work of women who had too often been silenced and neglected because of their gender. «Beat Attitude » was published in Spain in 2015 and further translations of the women of the beat generation are to be published soon.

Saiban is a big poetry slam activist. He is to be found at the very origins of the poetry slam scenes in Reims, as well as in the European Poetry Slam Festival Reims Slam d’Europe and Slam Tribu Collective. Some of his references are: French Poetry Slam Championship Finalist 2013, 2014, 2015, 2016; Runner-Up in the International Poetry Slam Madrid 2013, Poetry Slam Mallorca 2013, Runner-Up in the Slam-So What 2012 Paris en toutes lettres (June 2009), creation by Arte TV Channel, Solidays Festival 2009, Reims Scènes d’Europe, Paris Pompidou, Frac Champagne Ardenne, Reims Musée des Beaux Arts, Artothèque de Sciences-Po, Chinese Alliances Françaises, Budapest Institut Français, French Embassy in Armenia, United Arab Emirates Institut Français.

Brice Verdure, first and foremost, is a guitar player. He also plays in several bands, ranging from Celtic music to the African-groove and spoken word. Brice discovered the Poetry Slam movement in 2010 thanks to the Reims Slam d’Europe Festival. In 2011 he joined the Slam Tribu Collective, and began taking part in the slam scene as well conducting poetry workshops. In 2012 he participated in the National French Grand Slam. Brice’s performances are influenced by various musical styles, such as Jazz, Blues, the Beat Generation, as well as other poets, eg. John Keats.






ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΦΟΡΜΑΝΣ από τον ποιητή-περφόρμερ Βασίλη Αμανατίδη (ΕΛΛΑΔΑ), με τίτλο: μ_otherpoem: μόνο λόγος

ΛΕΜΕΣΟΣ / ΚΥΡΙΑΚΗ 09 Οκτωβρίου 2016 / ΠΑΛΙΟ ΞΥΔΑΔΙΚΟ / 8:30 μ.μ.

Είσοδος 5 ευρώ / Κρατήσεις – πληροφορίες 99404072

Ο ποιητής Βασίλης Αμανατίδης, σε μια επιτελεστική ανάγνωση πάνω στο πρόσφατο έργο του μ_otherpoem: μόνο λόγος (Εκδόσεις Νεφέλη, 2014). Εξήντα λεπτά για κείμενο, φωνή και σώμα, εύγλωττες σιωπές και αποσιωπήσεις, τρέμουσες αποκαλύψεις, απουσίες και παρουσίες που καταλήγουν σε έναν και μόνο λόγο: της ένωσης και του αποχωρισμού των ανθρώπων.

Το μ_otherpoem: μόνο λόγος είναι ένα ενιαίο σπονδυλωτό ποίημα, που περικυκλώνει τη μητέρα ως «χώρα», χρησιμοποιώντας την αμεσότητα θεατρικού μονολόγου. Το έργο στοχεύει στην υποκειμενική αποτύπωση του ατομικού οικογενειακού βιώματος, υπονοώντας όμως και άλλους ομόκεντρους –και πολύ καθολικότερους– κύκλους του Μητρικού. Στο μ_otherpoem: μόνο λόγος, το τραύμα μεταπλάθεται σε γλώσσα, μυθοπλασία και μορφή. Τα ποιήματα αναπτύσσονται γύρω από μια εξαντλητική «υπόθεση εργασίας», εναλλασσόμενα σαν μικρά θεωρήματα – απολαυστικά, τρομακτικά, λεπτού χιούμορ. Ώστε στο τέλος πλέον το ατομικό να έχει γίνει κατ’ ευχήν ευρύχωρο (αγγίζοντας ακόμη και το αρχέτυπο) και η οδύνη να έχει μετασχηματισθεί σε κοινό λόγο, έναν λόγο που μας ενώνει.


Τα σεμέν είναι τσίλικα, βρίσκονται παντού, κυκλώνουν τον χώρο.

Μεσολαβούν ανάμεσα στις ρώγες των δαχτύλων μας και σε κάθε πράγμα.

Οι τρεις τυφλοί τα λέμε μπράιγ και μένουμε να τα διαβάζουμε με την αφή.

Αλλά δεν είναι αυτά γραφή, δεν σημαίνουν κάτι – άλλο είναι.


Τον κατάλευκο πολύποδα της αθωότητάς της

η μητέρα τον έπλεκε αιώνες με το τσιγκελάκι.



*Το Σάββατο 08 Οκτωβρίου στο ARTos, από τις 7μ.μ. μέχρι τις 11μ.μ. θα λειτουργεί έκθεση από τη συγγραφέα Περσεφόνη Κρασίδου και την εικαστικό Άννα Χαραλάμπους, με τίτλο: Κόκκινη κλωστή ραμμένη / Once upon a thread

Μια εικαστικός που αγαπά τις κλωστές συναντά μια συγγραφέα που πλέκει τις λέξεις και φτιάχνει εικονες.

Πρώτη ύλη η κλωστή και η δημιουργία ξεκινά.

Κόκκινη κλωστή ραμμένη.

Σύγχρονη κλωστή, τυλιγμένη στη ραπτομηχανή.

Τυλίγεται ξετυλίγεται,

δημιουργεί γραμμές, σχήματα, αλλάζει χρώματα.

Ταξιδεύει στο χαρτί. Κατεύθυνση ελεύθερη, χωρίς περιορισμούς.

Όψη διπλή, απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη.

Ακολουθεί η δημιουργική διαδικασία της συγγραφής.

Οι λέξεις, γράμμα γράμμα ακολουθούν τα χνάρια της βελόνας.

Ραφές και τρυπώματα. Όψη διπλή.

Πλέκουν οι ιστορίες,

απ’ την καλή και απ΄την άναποδη.

Σε μια διαδραστική διαδικασία κλωστές, κείμενα και έργα γίνονται ένα, για μια εγκατάσταση στο χώρο.

Μια εικαστική έκθεση με πολλαπλές αναγνώσεις.

Μια συλλογή από κείμενα (γ)ραμμένα με κλωστή.

Καλή ανάγνωση.